Featured

First blog post

This is your very first post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post. If you like, use this post to tell readers why you started this blog and what you plan to do with it.

post

Advertisements

رومي جي رھاڻ

 
اي انسان اھا سدوري اک سدا بھار آھي؛ جا ان حقيقي محبوب جي راھ مٍ ڏک ڏسندي ڳوڙھا ھاري ٿي. اي انسان!اھاسڳوري ءٍ سڀاڳي دل آھي؛جا ان حقيقي معشوق جي حب مٍ جلي ٿي ( ڏک سھي ٿي. )
حضرت رسول ڪريم عليہ الصلواۃ والسلام جن فرمايو آھي، تہ جنھن ايمان واري انسان جي اکين مان خدا تعاليٰ جي خوف ائين رضا مندي خاطر زرڙي جيترابہ لڙڪ وھن ٿا، تنھن انسان کي دوزخ جي باھ پھچڻي ئي نہ اھي. سڀ ڪنھن کي روئڻ پٺيان کلڻ نصيب ٿيڻو آھي، سدورو انسان اھو آھي، جو پڇاڙيءَ جي بھتريءَ تي نظر رکي. ڏسو جتي پاڻي وھندو آھي، اتي ضرور ساوڪ اڀرندي آھي. ساڳي طرح جتي اکين جو آب وھندو آھي ات ضرور اللّٰه تعاليٰ جي رحمت جو باغ برسڻو آھي. اي انسان!جي ڪڏھن تون پاڻ لاءِ خدا تعاليٰ جو رحم طلبين ٿو،  تہ روۂندڙ انسان تي ضرور رحم ڪر ءٍ ضعيفن تي ھمدردي جو ھٿ رک.

مٺا سائين  مثنوي رومي وارو ڪامل بزرگ وقت جو صوفي وقت جو پاڻ فرمائن ٿا تہ ان رب ذلجلال جي بارگاھ مٍ سچي دل سان پنھنجي ڪيل گناھن غلطين تي پشيمان ٿي ان جي اڳيان روئي ان کا معافي تہ گھري ڏس جيڪو ستر مائن کان بہ وڌيڪ توسان پيار ڪندڙ آھي تہ اھو توکي ضرور معاف ڪندو.
صوفي سارو سچ

Shah latif

لطيف سائين جي عالمگيري واري شاعري ـ عامر جوڻيجو

غافل انسان کي اگھور ننڊ مان سجاڳ ڪري پنهنجي عزت، عظمت، لوئي ۽ لڄ لاءِ جذبو پيدا ڪندڙ عظيم شخصيتن جهڙي طرح جرمني ۾ گوئتي، بنگلاديش ۾ ٽئگور، اردو ۾ علامه اقبال، فارسي ۾ سعدي ۽ رومي اهڙي طرح سنڌ ڌرتي تي وقت جي صوفي شاهه عنايت شهيد، شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح، حضرت لعل قلندر شهباز، سچل سامي، خواجه ابوالمساڪين، حضرت سلطان الاوليا، خواجه محمد زمان، ۽ ٻين تصوت جي بيش بها خدمت ڪئي ۽ علم ۽ معرفت جا درياهه وهائي ماڻهن جي دلين کي روحاني طرح سان فيضياب ڪيو، اهڙن ئي مانجهي مڙسن مختلف علم ۽ فنون جي ذريعي انسانن کي حقيقت جي خبر ڏئي انهن جي دلين ۾ اصولن جو اونهو احساس پيدا ڪري عشق جي قدرن جو احساس جاڳائي الله تعالى سان سچو عش ڪرڻ وارو جذبو پيدا ڪيو
ديني بزرگن جي مرڪز ۽ صوفياڻي روايتن جي ماڳ سنڌ ڌرتي کي پنهنجي ادب جي شاندار تاريخ حاصل آهي ۽ سچل سامي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي جن سنڌ جي ادب جا مضبوط ٿنبا آهن. انهن سنڌ جي نالي نشان کي جدا جدا صورتن ۾ پيش ڪري سنڌ ڌرتي کي ادب جي خزاني سان مالا مال ڪيو آهي ـ
ماڻهو گھرن مال آئون سڀ ڏينهن گھران سُپريِن
دنيا تنهنجي دوست تان فدا ڪريان في الحال
ڪيمس نانءُ نهال ڀمڻ تان ڀري ٿيو (شاهه) ـ
دنيا کي لافاني پيغام پچائيندڙ عظيم صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن سنڌ جي عظيم بزرگ حضرت شاهه حبيب جي گھر ۾ 1689ع ۾ تولد ٿيا. حصرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح ولد حضرت شاهه حبيب رح جن جي ڄمڻ جو هنڌ حيدرآباد ضلعي ويجھو هالا حويلي آهي. حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن قدرتي ڏات جي ذريعي علم ۽ فن جي ڄاڻ مهيا ڪرڻ وسيلي انساني قدرن جو احساس جاڳايو.! ـ
هلو هلو ڪورئين نازڪ جنين جو نينهن
ڳنڍين سارو ڏينهن ڇنڻ مور نه سکيا (شاهه)
سوريء سڏ ٿيو ڪا هليون جيڏيون
وڃڻ تن پيو نالو نهن ڳنهن جو (شاهه) ـ
جيهي ٿبهي ذات جو جنبش ناهي جا ۽ مون سين هلي. ساءِ جا جيء مٺو نه ڪري (شاهه) سنڌ ڌرتي ڪامل ولي، نيڪ دل انسان، قدآور، موڪرا ڪلها پورو ڀتو جسم، ڪارا ۽ گھاڙا وار سونهاري ڇاپڻين، نوراني چهرو، ڪشادي پيشاني، مڻيادار اکيون ۽ سفيدي ڏانهن مائل ڪڻڪ رنگ جهڙو بهترين ۽ بي مثال خوبين جي مالڪ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح پنهنجي شاعري جي شروعات اهڙي ڏکئي دور مان ڪئي جنهن وقت ماڻهن جون خوبصورت ۽ خوشگوار زندگيون زهر پاسڻ لڳيون هيون، ڏسندي ئي ڏسندي تباهين ۽ بربادين جي گھيري ۾ اچڻ لڳيون ان تڪليفن واري وقت ۾ لطيف سرڪار جن عوام جي مڙني احساسن کي پاڻ ۾ سمريو. راڳ، سماع ۽ مجلس ذريعي ماڻهن کي جسماني ۽ روحاني عذاب کا ڇڏائڻ جي ڪوشش ڪئي ـ
قرآن پاڪ ۽ حديث شريف جي ان عالم تاريخ ۽ تصوف جي ماهر شريعت ۽ طريقت جي جامع فلسفي ۽ پاڪ صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جو ڪهڙي عبارت ۾ تعارف ڪرائجي، جنهن نه رڳو سنڌ جي هڪ هڪ پند، وک وک جانچي پر ان جو صاف ۽ مڪمل نقش پڻ ڇٽيو آهي، جنهن جي آئيني ۾ سنڌي قوم جي مزاج ماحول ۽ تاريخي لاهي چاڙهي کي چٽيء طرح سان ڏسي ۽ پرکي سگھجي ٿو، سندس ڪلام ۾ عشق ۽ محبت جو حسن ۽ ڪمال جلدوي ۽ جمال جو اهڙو پرتو پيل آهي جيڪو پئي پراڻو نه ٿو ٿئي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي ڪلام ۾ سڪ، سول، سچائي، سخاوت، وطنيت، تصور، وحدانيت، امن، انسانيت، سڪار، سڻائي، عشق و محبت حسن ۽ ڪمال جو درياه وهايل آهي، منڇر جون موجون ڪينجهر جي ڪنارن تي ڪنول جي خوشبو جنهن جي هٻڪار سنڌ ڌرتي تي پري پري تائين محسوس ڪئي وڃي ٿي اهڙي طرح ڏيل ۾ ڏک سانڍيندڙ ننڍڙي عمر ڪراڙ ڍنڊ جي سونهن ۽ اوج کان شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح گھڻو واقف رهيا، جنهن مهل سانوڻ پنهنجا ساٺ ڪندو هيو ته آب جي اونهائي ۾ برهه جي بهاري، پاڻ جي مٿاڻ پٻڻ جي پوشاڪ ۽ پاسي وڇايل سائي ساڙهي ۽ هر پاسي کان گلن جي خوشبو تازي لڳندي هئي ته ان مهل لطيف سرڪار ڪراڙ ڍنڍ تي ويهندي تمام گھڻو لطف اندو ٿيندا هئا ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري ۾ راڳ جي مڪمل موجودگي ۽ “تنبور” ساز ايجاد ڪرڻ جي سعادتت صرف لطيف سرڪار جن کي حاصل آهي، دنيا جي ڪنهن به ڪنڊ ۾ هن قسم جي موسيقي وارو ساز ناهي پنجن تارن وارو ساز “تنبورو” جنهن ۾ هڪ تار زبان، ٻيو ٽيپ ٻه جاڙيون ۽ هڪ گھور تار شامل آهن. اهڙي قسم جي ساز دنيا جي ڪنهن ملڪ ۾ نه آهي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جو راڳ سکڻ وارن جي تعداد ۾ روز وڌندو رهيو، سکيا حاصل ڪندڙ ڪيترائي راڳي فقير ٿي گذريا جن لطيف سرڪار جن جي ڌونل، پوئل هير جهڙي هڳاء بخشيندڙ شاعري ساهه سمائي لطيف سرڪار جي شاعري جهونگارجي ۽ پروڙ جي ته جيئن ان جو دائمي اثر کي اڀاري سگھجي ـ
تون حبيب، تون تبيب، تون درد جي دوا
جانب منهنجي جيء ۾ آزار جا انوا
صاحب ڏيج شفا، ميان مريضن کي (لطيف سرڪار) ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جي راڳ جي اڳواڻي تمر فقير کي حاصل هوندي هئي، تنهن وقت راڳ گرائونڊ (ميدان) ۾ پيش ڪيو 

Shah latif

لطيف سائين جي عالمگيري واري شاعري ـ عامر جوڻيجو

غافل انسان کي اگھور ننڊ مان سجاڳ ڪري پنهنجي عزت، عظمت، لوئي ۽ لڄ لاءِ جذبو پيدا ڪندڙ عظيم شخصيتن جهڙي طرح جرمني ۾ گوئتي، بنگلاديش ۾ ٽئگور، اردو ۾ علامه اقبال، فارسي ۾ سعدي ۽ رومي اهڙي طرح سنڌ ڌرتي تي وقت جي صوفي شاهه عنايت شهيد، شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح، حضرت لعل قلندر شهباز، سچل سامي، خواجه ابوالمساڪين، حضرت سلطان الاوليا، خواجه محمد زمان، ۽ ٻين تصوت جي بيش بها خدمت ڪئي ۽ علم ۽ معرفت جا درياهه وهائي ماڻهن جي دلين کي روحاني طرح سان فيضياب ڪيو، اهڙن ئي مانجهي مڙسن مختلف علم ۽ فنون جي ذريعي انسانن کي حقيقت جي خبر ڏئي انهن جي دلين ۾ اصولن جو اونهو احساس پيدا ڪري عشق جي قدرن جو احساس جاڳائي الله تعالى سان سچو عش ڪرڻ وارو جذبو پيدا ڪيو
ديني بزرگن جي مرڪز ۽ صوفياڻي روايتن جي ماڳ سنڌ ڌرتي کي پنهنجي ادب جي شاندار تاريخ حاصل آهي ۽ سچل سامي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي جن سنڌ جي ادب جا مضبوط ٿنبا آهن. انهن سنڌ جي نالي نشان کي جدا جدا صورتن ۾ پيش ڪري سنڌ ڌرتي کي ادب جي خزاني سان مالا مال ڪيو آهي ـ
ماڻهو گھرن مال آئون سڀ ڏينهن گھران سُپريِن
دنيا تنهنجي دوست تان فدا ڪريان في الحال
ڪيمس نانءُ نهال ڀمڻ تان ڀري ٿيو (شاهه) ـ
دنيا کي لافاني پيغام پچائيندڙ عظيم صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن سنڌ جي عظيم بزرگ حضرت شاهه حبيب جي گھر ۾ 1689ع ۾ تولد ٿيا. حصرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح ولد حضرت شاهه حبيب رح جن جي ڄمڻ جو هنڌ حيدرآباد ضلعي ويجھو هالا حويلي آهي. حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن قدرتي ڏات جي ذريعي علم ۽ فن جي ڄاڻ مهيا ڪرڻ وسيلي انساني قدرن جو احساس جاڳايو.! ـ
هلو هلو ڪورئين نازڪ جنين جو نينهن
ڳنڍين سارو ڏينهن ڇنڻ مور نه سکيا (شاهه)
سوريء سڏ ٿيو ڪا هليون جيڏيون
وڃڻ تن پيو نالو نهن ڳنهن جو (شاهه) ـ
جيهي ٿبهي ذات جو جنبش ناهي جا ۽ مون سين هلي. ساءِ جا جيء مٺو نه ڪري (شاهه) سنڌ ڌرتي ڪامل ولي، نيڪ دل انسان، قدآور، موڪرا ڪلها پورو ڀتو جسم، ڪارا ۽ گھاڙا وار سونهاري ڇاپڻين، نوراني چهرو، ڪشادي پيشاني، مڻيادار اکيون ۽ سفيدي ڏانهن مائل ڪڻڪ رنگ جهڙو بهترين ۽ بي مثال خوبين جي مالڪ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح پنهنجي شاعري جي شروعات اهڙي ڏکئي دور مان ڪئي جنهن وقت ماڻهن جون خوبصورت ۽ خوشگوار زندگيون زهر پاسڻ لڳيون هيون، ڏسندي ئي ڏسندي تباهين ۽ بربادين جي گھيري ۾ اچڻ لڳيون ان تڪليفن واري وقت ۾ لطيف سرڪار جن عوام جي مڙني احساسن کي پاڻ ۾ سمريو. راڳ، سماع ۽ مجلس ذريعي ماڻهن کي جسماني ۽ روحاني عذاب کا ڇڏائڻ جي ڪوشش ڪئي ـ
قرآن پاڪ ۽ حديث شريف جي ان عالم تاريخ ۽ تصوف جي ماهر شريعت ۽ طريقت جي جامع فلسفي ۽ پاڪ صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جو ڪهڙي عبارت ۾ تعارف ڪرائجي، جنهن نه رڳو سنڌ جي هڪ هڪ پند، وک وک جانچي پر ان جو صاف ۽ مڪمل نقش پڻ ڇٽيو آهي، جنهن جي آئيني ۾ سنڌي قوم جي مزاج ماحول ۽ تاريخي لاهي چاڙهي کي چٽيء طرح سان ڏسي ۽ پرکي سگھجي ٿو، سندس ڪلام ۾ عشق ۽ محبت جو حسن ۽ ڪمال جلدوي ۽ جمال جو اهڙو پرتو پيل آهي جيڪو پئي پراڻو نه ٿو ٿئي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي ڪلام ۾ سڪ، سول، سچائي، سخاوت، وطنيت، تصور، وحدانيت، امن، انسانيت، سڪار، سڻائي، عشق و محبت حسن ۽ ڪمال جو درياه وهايل آهي، منڇر جون موجون ڪينجهر جي ڪنارن تي ڪنول جي خوشبو جنهن جي هٻڪار سنڌ ڌرتي تي پري پري تائين محسوس ڪئي وڃي ٿي اهڙي طرح ڏيل ۾ ڏک سانڍيندڙ ننڍڙي عمر ڪراڙ ڍنڊ جي سونهن ۽ اوج کان شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح گھڻو واقف رهيا، جنهن مهل سانوڻ پنهنجا ساٺ ڪندو هيو ته آب جي اونهائي ۾ برهه جي بهاري، پاڻ جي مٿاڻ پٻڻ جي پوشاڪ ۽ پاسي وڇايل سائي ساڙهي ۽ هر پاسي کان گلن جي خوشبو تازي لڳندي هئي ته ان مهل لطيف سرڪار ڪراڙ ڍنڍ تي ويهندي تمام گھڻو لطف اندو ٿيندا هئا ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري ۾ راڳ جي مڪمل موجودگي ۽ “تنبور” ساز ايجاد ڪرڻ جي سعادتت صرف لطيف سرڪار جن کي حاصل آهي، دنيا جي ڪنهن به ڪنڊ ۾ هن قسم جي موسيقي وارو ساز ناهي پنجن تارن وارو ساز “تنبورو” جنهن ۾ هڪ تار زبان، ٻيو ٽيپ ٻه جاڙيون ۽ هڪ گھور تار شامل آهن. اهڙي قسم جي ساز دنيا جي ڪنهن ملڪ ۾ نه آهي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جو راڳ سکڻ وارن جي تعداد ۾ روز وڌندو رهيو، سکيا حاصل ڪندڙ ڪيترائي راڳي فقير ٿي گذريا جن لطيف سرڪار جن جي ڌونل، پوئل هير جهڙي هڳاء بخشيندڙ شاعري ساهه سمائي لطيف سرڪار جي شاعري جهونگارجي ۽ پروڙ جي ته جيئن ان جو دائمي اثر کي اڀاري سگھجي ـ
تون حبيب، تون تبيب، تون درد جي دوا
جانب منهنجي جيء ۾ آزار جا انوا
صاحب ڏيج شفا، ميان مريضن کي (لطيف سرڪار) ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جي راڳ جي اڳواڻي تمر فقير کي حاصل هوندي هئي، تنهن وقت راڳ گرائونڊ (ميدان) ۾ پيش ڪيو 

Shah latif

لطيف سائين جي عالمگيري واري شاعري ـ عامر جوڻيجو

غافل انسان کي اگھور ننڊ مان سجاڳ ڪري پنهنجي عزت، عظمت، لوئي ۽ لڄ لاءِ جذبو پيدا ڪندڙ عظيم شخصيتن جهڙي طرح جرمني ۾ گوئتي، بنگلاديش ۾ ٽئگور، اردو ۾ علامه اقبال، فارسي ۾ سعدي ۽ رومي اهڙي طرح سنڌ ڌرتي تي وقت جي صوفي شاهه عنايت شهيد، شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح، حضرت لعل قلندر شهباز، سچل سامي، خواجه ابوالمساڪين، حضرت سلطان الاوليا، خواجه محمد زمان، ۽ ٻين تصوت جي بيش بها خدمت ڪئي ۽ علم ۽ معرفت جا درياهه وهائي ماڻهن جي دلين کي روحاني طرح سان فيضياب ڪيو، اهڙن ئي مانجهي مڙسن مختلف علم ۽ فنون جي ذريعي انسانن کي حقيقت جي خبر ڏئي انهن جي دلين ۾ اصولن جو اونهو احساس پيدا ڪري عشق جي قدرن جو احساس جاڳائي الله تعالى سان سچو عش ڪرڻ وارو جذبو پيدا ڪيو
ديني بزرگن جي مرڪز ۽ صوفياڻي روايتن جي ماڳ سنڌ ڌرتي کي پنهنجي ادب جي شاندار تاريخ حاصل آهي ۽ سچل سامي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي جن سنڌ جي ادب جا مضبوط ٿنبا آهن. انهن سنڌ جي نالي نشان کي جدا جدا صورتن ۾ پيش ڪري سنڌ ڌرتي کي ادب جي خزاني سان مالا مال ڪيو آهي ـ
ماڻهو گھرن مال آئون سڀ ڏينهن گھران سُپريِن
دنيا تنهنجي دوست تان فدا ڪريان في الحال
ڪيمس نانءُ نهال ڀمڻ تان ڀري ٿيو (شاهه) ـ
دنيا کي لافاني پيغام پچائيندڙ عظيم صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن سنڌ جي عظيم بزرگ حضرت شاهه حبيب جي گھر ۾ 1689ع ۾ تولد ٿيا. حصرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح ولد حضرت شاهه حبيب رح جن جي ڄمڻ جو هنڌ حيدرآباد ضلعي ويجھو هالا حويلي آهي. حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن قدرتي ڏات جي ذريعي علم ۽ فن جي ڄاڻ مهيا ڪرڻ وسيلي انساني قدرن جو احساس جاڳايو.! ـ
هلو هلو ڪورئين نازڪ جنين جو نينهن
ڳنڍين سارو ڏينهن ڇنڻ مور نه سکيا (شاهه)
سوريء سڏ ٿيو ڪا هليون جيڏيون
وڃڻ تن پيو نالو نهن ڳنهن جو (شاهه) ـ
جيهي ٿبهي ذات جو جنبش ناهي جا ۽ مون سين هلي. ساءِ جا جيء مٺو نه ڪري (شاهه) سنڌ ڌرتي ڪامل ولي، نيڪ دل انسان، قدآور، موڪرا ڪلها پورو ڀتو جسم، ڪارا ۽ گھاڙا وار سونهاري ڇاپڻين، نوراني چهرو، ڪشادي پيشاني، مڻيادار اکيون ۽ سفيدي ڏانهن مائل ڪڻڪ رنگ جهڙو بهترين ۽ بي مثال خوبين جي مالڪ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح پنهنجي شاعري جي شروعات اهڙي ڏکئي دور مان ڪئي جنهن وقت ماڻهن جون خوبصورت ۽ خوشگوار زندگيون زهر پاسڻ لڳيون هيون، ڏسندي ئي ڏسندي تباهين ۽ بربادين جي گھيري ۾ اچڻ لڳيون ان تڪليفن واري وقت ۾ لطيف سرڪار جن عوام جي مڙني احساسن کي پاڻ ۾ سمريو. راڳ، سماع ۽ مجلس ذريعي ماڻهن کي جسماني ۽ روحاني عذاب کا ڇڏائڻ جي ڪوشش ڪئي ـ
قرآن پاڪ ۽ حديث شريف جي ان عالم تاريخ ۽ تصوف جي ماهر شريعت ۽ طريقت جي جامع فلسفي ۽ پاڪ صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جو ڪهڙي عبارت ۾ تعارف ڪرائجي، جنهن نه رڳو سنڌ جي هڪ هڪ پند، وک وک جانچي پر ان جو صاف ۽ مڪمل نقش پڻ ڇٽيو آهي، جنهن جي آئيني ۾ سنڌي قوم جي مزاج ماحول ۽ تاريخي لاهي چاڙهي کي چٽيء طرح سان ڏسي ۽ پرکي سگھجي ٿو، سندس ڪلام ۾ عشق ۽ محبت جو حسن ۽ ڪمال جلدوي ۽ جمال جو اهڙو پرتو پيل آهي جيڪو پئي پراڻو نه ٿو ٿئي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي ڪلام ۾ سڪ، سول، سچائي، سخاوت، وطنيت، تصور، وحدانيت، امن، انسانيت، سڪار، سڻائي، عشق و محبت حسن ۽ ڪمال جو درياه وهايل آهي، منڇر جون موجون ڪينجهر جي ڪنارن تي ڪنول جي خوشبو جنهن جي هٻڪار سنڌ ڌرتي تي پري پري تائين محسوس ڪئي وڃي ٿي اهڙي طرح ڏيل ۾ ڏک سانڍيندڙ ننڍڙي عمر ڪراڙ ڍنڊ جي سونهن ۽ اوج کان شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح گھڻو واقف رهيا، جنهن مهل سانوڻ پنهنجا ساٺ ڪندو هيو ته آب جي اونهائي ۾ برهه جي بهاري، پاڻ جي مٿاڻ پٻڻ جي پوشاڪ ۽ پاسي وڇايل سائي ساڙهي ۽ هر پاسي کان گلن جي خوشبو تازي لڳندي هئي ته ان مهل لطيف سرڪار ڪراڙ ڍنڍ تي ويهندي تمام گھڻو لطف اندو ٿيندا هئا ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري ۾ راڳ جي مڪمل موجودگي ۽ “تنبور” ساز ايجاد ڪرڻ جي سعادتت صرف لطيف سرڪار جن کي حاصل آهي، دنيا جي ڪنهن به ڪنڊ ۾ هن قسم جي موسيقي وارو ساز ناهي پنجن تارن وارو ساز “تنبورو” جنهن ۾ هڪ تار زبان، ٻيو ٽيپ ٻه جاڙيون ۽ هڪ گھور تار شامل آهن. اهڙي قسم جي ساز دنيا جي ڪنهن ملڪ ۾ نه آهي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جو راڳ سکڻ وارن جي تعداد ۾ روز وڌندو رهيو، سکيا حاصل ڪندڙ ڪيترائي راڳي فقير ٿي گذريا جن لطيف سرڪار جن جي ڌونل، پوئل هير جهڙي هڳاء بخشيندڙ شاعري ساهه سمائي لطيف سرڪار جي شاعري جهونگارجي ۽ پروڙ جي ته جيئن ان جو دائمي اثر کي اڀاري سگھجي ـ
تون حبيب، تون تبيب، تون درد جي دوا
جانب منهنجي جيء ۾ آزار جا انوا
صاحب ڏيج شفا، ميان مريضن کي (لطيف سرڪار) ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جي راڳ جي اڳواڻي تمر فقير کي حاصل هوندي هئي، تنهن وقت راڳ گرائونڊ (ميدان) ۾ پيش ڪيو 

Shah latif

لطيف سائين جي عالمگيري واري شاعري ـ عامر جوڻيجو

غافل انسان کي اگھور ننڊ مان سجاڳ ڪري پنهنجي عزت، عظمت، لوئي ۽ لڄ لاءِ جذبو پيدا ڪندڙ عظيم شخصيتن جهڙي طرح جرمني ۾ گوئتي، بنگلاديش ۾ ٽئگور، اردو ۾ علامه اقبال، فارسي ۾ سعدي ۽ رومي اهڙي طرح سنڌ ڌرتي تي وقت جي صوفي شاهه عنايت شهيد، شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح، حضرت لعل قلندر شهباز، سچل سامي، خواجه ابوالمساڪين، حضرت سلطان الاوليا، خواجه محمد زمان، ۽ ٻين تصوت جي بيش بها خدمت ڪئي ۽ علم ۽ معرفت جا درياهه وهائي ماڻهن جي دلين کي روحاني طرح سان فيضياب ڪيو، اهڙن ئي مانجهي مڙسن مختلف علم ۽ فنون جي ذريعي انسانن کي حقيقت جي خبر ڏئي انهن جي دلين ۾ اصولن جو اونهو احساس پيدا ڪري عشق جي قدرن جو احساس جاڳائي الله تعالى سان سچو عش ڪرڻ وارو جذبو پيدا ڪيو
ديني بزرگن جي مرڪز ۽ صوفياڻي روايتن جي ماڳ سنڌ ڌرتي کي پنهنجي ادب جي شاندار تاريخ حاصل آهي ۽ سچل سامي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي جن سنڌ جي ادب جا مضبوط ٿنبا آهن. انهن سنڌ جي نالي نشان کي جدا جدا صورتن ۾ پيش ڪري سنڌ ڌرتي کي ادب جي خزاني سان مالا مال ڪيو آهي ـ
ماڻهو گھرن مال آئون سڀ ڏينهن گھران سُپريِن
دنيا تنهنجي دوست تان فدا ڪريان في الحال
ڪيمس نانءُ نهال ڀمڻ تان ڀري ٿيو (شاهه) ـ
دنيا کي لافاني پيغام پچائيندڙ عظيم صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن سنڌ جي عظيم بزرگ حضرت شاهه حبيب جي گھر ۾ 1689ع ۾ تولد ٿيا. حصرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح ولد حضرت شاهه حبيب رح جن جي ڄمڻ جو هنڌ حيدرآباد ضلعي ويجھو هالا حويلي آهي. حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن قدرتي ڏات جي ذريعي علم ۽ فن جي ڄاڻ مهيا ڪرڻ وسيلي انساني قدرن جو احساس جاڳايو.! ـ
هلو هلو ڪورئين نازڪ جنين جو نينهن
ڳنڍين سارو ڏينهن ڇنڻ مور نه سکيا (شاهه)
سوريء سڏ ٿيو ڪا هليون جيڏيون
وڃڻ تن پيو نالو نهن ڳنهن جو (شاهه) ـ
جيهي ٿبهي ذات جو جنبش ناهي جا ۽ مون سين هلي. ساءِ جا جيء مٺو نه ڪري (شاهه) سنڌ ڌرتي ڪامل ولي، نيڪ دل انسان، قدآور، موڪرا ڪلها پورو ڀتو جسم، ڪارا ۽ گھاڙا وار سونهاري ڇاپڻين، نوراني چهرو، ڪشادي پيشاني، مڻيادار اکيون ۽ سفيدي ڏانهن مائل ڪڻڪ رنگ جهڙو بهترين ۽ بي مثال خوبين جي مالڪ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح پنهنجي شاعري جي شروعات اهڙي ڏکئي دور مان ڪئي جنهن وقت ماڻهن جون خوبصورت ۽ خوشگوار زندگيون زهر پاسڻ لڳيون هيون، ڏسندي ئي ڏسندي تباهين ۽ بربادين جي گھيري ۾ اچڻ لڳيون ان تڪليفن واري وقت ۾ لطيف سرڪار جن عوام جي مڙني احساسن کي پاڻ ۾ سمريو. راڳ، سماع ۽ مجلس ذريعي ماڻهن کي جسماني ۽ روحاني عذاب کا ڇڏائڻ جي ڪوشش ڪئي ـ
قرآن پاڪ ۽ حديث شريف جي ان عالم تاريخ ۽ تصوف جي ماهر شريعت ۽ طريقت جي جامع فلسفي ۽ پاڪ صوفي بزرگ حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جو ڪهڙي عبارت ۾ تعارف ڪرائجي، جنهن نه رڳو سنڌ جي هڪ هڪ پند، وک وک جانچي پر ان جو صاف ۽ مڪمل نقش پڻ ڇٽيو آهي، جنهن جي آئيني ۾ سنڌي قوم جي مزاج ماحول ۽ تاريخي لاهي چاڙهي کي چٽيء طرح سان ڏسي ۽ پرکي سگھجي ٿو، سندس ڪلام ۾ عشق ۽ محبت جو حسن ۽ ڪمال جلدوي ۽ جمال جو اهڙو پرتو پيل آهي جيڪو پئي پراڻو نه ٿو ٿئي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي ڪلام ۾ سڪ، سول، سچائي، سخاوت، وطنيت، تصور، وحدانيت، امن، انسانيت، سڪار، سڻائي، عشق و محبت حسن ۽ ڪمال جو درياه وهايل آهي، منڇر جون موجون ڪينجهر جي ڪنارن تي ڪنول جي خوشبو جنهن جي هٻڪار سنڌ ڌرتي تي پري پري تائين محسوس ڪئي وڃي ٿي اهڙي طرح ڏيل ۾ ڏک سانڍيندڙ ننڍڙي عمر ڪراڙ ڍنڊ جي سونهن ۽ اوج کان شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح گھڻو واقف رهيا، جنهن مهل سانوڻ پنهنجا ساٺ ڪندو هيو ته آب جي اونهائي ۾ برهه جي بهاري، پاڻ جي مٿاڻ پٻڻ جي پوشاڪ ۽ پاسي وڇايل سائي ساڙهي ۽ هر پاسي کان گلن جي خوشبو تازي لڳندي هئي ته ان مهل لطيف سرڪار ڪراڙ ڍنڍ تي ويهندي تمام گھڻو لطف اندو ٿيندا هئا ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري ۾ راڳ جي مڪمل موجودگي ۽ “تنبور” ساز ايجاد ڪرڻ جي سعادتت صرف لطيف سرڪار جن کي حاصل آهي، دنيا جي ڪنهن به ڪنڊ ۾ هن قسم جي موسيقي وارو ساز ناهي پنجن تارن وارو ساز “تنبورو” جنهن ۾ هڪ تار زبان، ٻيو ٽيپ ٻه جاڙيون ۽ هڪ گھور تار شامل آهن. اهڙي قسم جي ساز دنيا جي ڪنهن ملڪ ۾ نه آهي، حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جو راڳ سکڻ وارن جي تعداد ۾ روز وڌندو رهيو، سکيا حاصل ڪندڙ ڪيترائي راڳي فقير ٿي گذريا جن لطيف سرڪار جن جي ڌونل، پوئل هير جهڙي هڳاء بخشيندڙ شاعري ساهه سمائي لطيف سرڪار جي شاعري جهونگارجي ۽ پروڙ جي ته جيئن ان جو دائمي اثر کي اڀاري سگھجي ـ
تون حبيب، تون تبيب، تون درد جي دوا
جانب منهنجي جيء ۾ آزار جا انوا
صاحب ڏيج شفا، ميان مريضن کي (لطيف سرڪار) ـ
حضرت شاهه عبداللطيف ڀٽائي رح جن جي شاعري جي بيتن جي راڳ جي اڳواڻي تمر فقير کي حاصل هوندي هئي، تنهن وقت راڳ گرائونڊ (ميدان) ۾ پيش ڪيو